«Մեդիան պետք է ազատվի ատելության լեզվից»
Քաղաքագետ Միքայել Զոլյանը media.am-ում հանդես է եկել հոդվածով.
Ղարաբաղյան հակամարտության եւ հայ-թուրքական հարաբերությունների լուսաբանման առումով հայաստանյան մեդիայում չկա միասնական պատկեր: Հեռարձակողները հիմնականում լուսաբանում են այնպես, ինչպես որոշվում է պետական ատյաններում:
Իսկ տպագիր եւ օնլայն լրատվամիջոցները սովորաբար լուսաբանում են՝ ելնելով յուրաքանչյուր լրատվամիջոցի ղեկավարների գաղափարախոսական եւ մասնագիտական կողմնորոշումներից: Այն լրատվամիջոցները, որոնք իրենց ազատական եւ ժողովրդավարական արժեքների կրող են համարում, սովորաբար պակաս են օգտագործում «ատելության խոսք»:
Անգամ երբ քննադատվում է հակամարտության հակառակ կողմը, այդ քննադատությունը սովորաբար ուղղված է պետությանը, ղեկավարներին, օրինակ, Ալիեւին կամ այս կամ այն պաշտոնյային, վարչակարգին, ոչ թե ամբողջ ժողովրդին: Պակաս չափով են օգտագործվում նաեւ էթնիկ կարծրատիպերը եւ վիրավորանքները:
Մեդիան պետք է ազատվի ատելության լեզվից՝ անկախ նրանից, թե ինչ դիրքորոշում ունի լրատվամիջոցը կամ լրագրողը կոնֆլիկտի լուծման վերաբերյալ: Կարելի է ունենալ խիստ անզիջում դիրքորոշում, բայց արտահայտել այն՝ առանց հակառակ կողմին ուղղված վիրավորանքների եւ էթնիկ կարծրատիպերի օգտագործման:
Շարունակությունն այստեղ
