Բացել լրահոսը Փակել լրահոսը
A A

«ԵԽԽՎ-ն մեր դայակը չէ»

Հարցազրույց

Հարցազրույց ԱԺ նախկին նախագահ, ԵԽԽՎ հայստանյան պատվիրակության նախկին ղեկավար Տիգրան Թորոսյանի  հետ:

-Ինչպե՞ս եք գնահատում ԵԽԽՎ-ում մեր պատվիրակության «արկածները»:

 -Նախ ուզում եմ հիշեցնել, որ երբ անցած անգամ լիազորությունների դադարեցման հարցն էր դրված ու այն գնաց մինչեւ վերջ, հետո, երբ լիազորությունները չդադարեցվեցին , ՀՀ իշխանությունները հայտարարեցին, որ մենք հաղթեցինք:

Կարծում եմ, նման մոտեցումը անլուրջ է  եւ դա է պատճառը, որ հետագայում էլի նման հարցերի է ՀՀ պատվիրակությունը բախվում Ստրասբուրգում: Սա պետք է ահազանգ դառնա, որ նախ, եթե խնդիրներ կան ընդդիմության եւ իշխանության միջեւ, ճիշտ է դրանք լուծել Երեւանում, փորձել այնպիսի լուծումներ գտնել, որոնք երկու կողմերին էլ կբավարարեն:

Մասնավորապես անկեղծ ասած, ինձ թվում է, որ ՀՀ իշխանությունները չեղած տեղից իրենց համար պրոբլեմներ ստեղծեցին, որովհետեւ ինձ համար անհասկանալի է, թե ինչու պատվիրակությունն ամբողջ կազմով չպետք է գնա Ստրասբուրգ, դա նշանակում է' ուղղակի չպատկերացնել պատվիրակության աշխատանքն այնտեղ:

 Մեր պատվիրակությունը երկու մասից է բաղկացած' 4 ական անդամ'հիմնական եւ փոխարինող կազմ: Բայց փոխարինողները կարող են լիարժեք աշխատել անգամ մշտական անդամների ներկայության պարագայում հանձնաժողովներում: Իսկ հիմնական աշխատանքը հենց հանձնաժողովներում է տեղի ունենում:

 Եվ ահա այս պարագայում որոշել 4 հոգու ուղարկել, այն դեպքում, երբ մեր պատվիրակության 8 հոգանոց կազմն ավելի քիչ է, քան հանձնաժողովների թիվը ԵԽԽՎ-ում, անհեթեթ է. ակնհայտ է, որ պետք է պատվիրակությունն ամբողջ կազմով գնա:

Կարծում եմ,արհեստական էր խնդիրը ստեղծված, եթե խոսքն այն մասին էր, որ ՕԵԿ-ը իշխանության մեջ է եւ չունի մշտական անդամ, ապա ՕԵԿ-ը իշխանության մեջ է 2008 թվականի ընտրություններից հետո, իսկ ՀՅԴ-ն իշխանությունից դուրս է եկել ապրիլյան դեպքերից հետո: Այսինքն, երկու նստաշրջան ՕԵԿ-ը փոխարինող կազմում մարդ ուներ, եւ չգիտես ինչու հենց հիմա  հարց առաջացավ հիմնական կազմ տեղափոխվելու: Եւ երկրորդ, այն ժամանակ, երբ ՕԵԿ-ը երկրորդն էր խորհրդարանում իր ներկայացվածությամբ' էլի հիմնական կազմում անդամ չուներ, փոխարինող կազմում էր:

-Որովհետեւ ՕԵԿ-ում մշտական կազմին արժանի չկա՞ ր:

 -Գիտեք, այն ժամանակ պատվիրակության կազմը ձեւավորեց ՕԵԿ նախագահը, որը ԱԺ նախագահն էր, այնպես որ այստեղ անարդարության մասին հնարավոր չէ խոսել:

Ուզում եմ ասել, որ կան բազմաթիվ հարցեր, որ հիմնավոր պատասխան են ենթադրում: «Բյուջեում փող չկա» արտահայտությունը բացարձակապես չի կարող պատասխան լինել. Ի վերջո, դա աշխատանք է, ոչ թե զբոսանք: Դա նման է նրան, որ ասեն, փող չկա, վաղը 130 պատգամավորից  30 -ին ասենք' չգան խորհրդարան, չաշխատեն, աշխատավարձ չստանան, սա շատ նման է դրան:

-Այնուամենայնիվ, ԵԽԽՎ-ում մեր նոր պատվիրակության մանդատները հաստատվեցին եւ այդ կառույցի նկատմամբ արդեն երկակի չափանիշներ կիրառելու մեղադրանքներ հնչեցին:

 -Պարզապես շատերը, ընդդիմության կամ իշխանության մեջ, իրենց վատ աշխատանքը փորձում են բացատրել նման ոչ անաչառ գնահատականով: ԵԽԽՎ-ում պետք է շատ լավ ներկայացնել խնդիրը, հիմնավորել այն: Գոնե մամուլի միջոցով ինձ հայտնի է  դարձել, որ ընդդիմության ներկայացուցիչը  չի կարողացել ինչ-ինչ պատճառներով մասնակցել նիստին:

Իմ կարծիքով, սա լուրջ բացատրություն չէ, առավելեւս, եթե հարցը ներկայացնողը նիստին չի մասնակցում, չի հիմնավորում, ու եթե նախօրոք մարդկանց հետ աշխատանք չի տանում, որեւէ դրական արդյունք սպասելն անիմաստ է: Դա նրանից է, որ մեր պատվիրակության անդամների ճնշող մեծամասնությունը, եւ ոչ միայն իրենք, լավ չեն պատկերացնում' ինչ է ԵԽ խորհրդարանական վեհաժողովը, ինչպես պետք է այնտեղ աշխատել, հասնել արդյունքի;

 Բոլորին թվում է, թե ԵԽ-ն ՀՀ դայակն է, եւ ինքը պետք է զբաղվի Հայաստանի հարցերով, պարզի ճշմարտությունը, լուծումներ առաջարկի, դա այդպես չէ, եթե դու չես զբաղվում լիարժեքորեն քո հարցերով, որեւէ մեկը չի զբաղվելու եւ որոշումները ի վերջո կայացվելու են ըստ ներկայացված փաստերի եւ հիմնավորումների:

-2008 թվականից հետո արդեն մի քանի անգամ ՀՀ-ն կանգնել է ԵԽԽՎ-ում անհեթեթ վիճակների առջեւ: Ինչո՞ ւ:

-Պատճառներից գլխավորն այն է, որ ՀՀ-ում հատուկենտ մարդիկ են պատկերացնում, թե ինչ բան է ԵԽ-ն, ինչպես պետք է այնտեղ աշխատել, ովքեր պետք է աշխատեն: Ցավոք, անգամ օբյեկտիվ պատճառներով, ՀՀ պատվիրակության կազմում կան ոչ քիչ մարդիկ, ովքեր ուղղակի չեն կարող այնտեղ աշխատել, կամ իրենց պատկերացրածը բոլորովին այն չէ, ինչ պետք է լինի այնտեղ աշխատելու համար:  Մարդկանց թվում է, թե գնում են Ստրասբուրգ ինչ-որ ելույթ թղթից կարդալու համար: Սա բացարձակապես կապ չունի Ստրասբուրգում աշխատանքի հետ: Դա աշխատանքի գուցե 1 տոկոսն է, կամ դրանից էլ պակաս:

 Բացի այդ, ի վերջո անլուրջ         վերաբերմունք ունենք նման կառույցների վերաբերյալ. Մեզ թվում է , թե դա ձեւական կառույց է, որին ՀՀ-ն պետք է անդամակցի, ու պարտավորություններն ու աշխատանքն էլ լինի ձեւական:

 Մեր պատվիրակությունը, որ ԵԽԽՎ-ում աշխատում է, բավականին դժվարին իրավիճակներում կարող է հայտնվել օբյեկտիվորեն, որովհետեւ պատվիրակությունը պիտի կարողանա իրական, ճիշտ գնահատական տալ ՀՀ-ում կատարվող աշխատանքների վերաբերյալ Ստրասբուրգում, միաժամանակ ՀՀ-ում իշխանություններին ներկայացնի այն իրական խնդիրները,որ մեր երկրում կան, որպես ԵԽԽՎ անդամ եւ ամեն ինչ պետք է անի այդ խնդիրները լուծելու համար:

- Վարդան Օսկանյանը, Դուք, իշխանությունից դուրս գալուց հետո ակտիվ քննադատում եք այն, ինչի մեջ եք եղել ժամանակին եւ պատասխանատվություն եք կրել: Ներսից չէի՞ն երեւում այն խնդիրները, որոնց մասին այսօր եք խոսում:

 -Ես երբ ԱԺ նախագահ էի, փոխնախագահ էի, պատգամավոր էի, նույն բաներն եմ ասել, ինչ որ հենց հիմա եմ ասում: Ես որեւէ նոր բան չեմ ասում սկզբունքորեն տարբերվող նրանից, ինչ ասում էի առաջ: Այսօրվա իրավիճակի կապակցությամբ էլ' միշտ ասել եմ, որ պետք է այնպիսի մարդկանց ընտրել ԵԽԽՎ պատվիրակության կազմում, որոնք կարողանան առավելագույն արդյունավետությամբ աշխատել: Երբ 2003 թվականից Շավարշ Քոչարյանը ընդդիմադիր խմբակցությունից ընդգրկվեց պատվիրակության կազմում, երբեք նման խոսակցություններ չառաջացան, որ թող ինքը չգա Ստրասբուրգ, որովհետեւ այնտեղ տհաճ բաներ է ասում:

-Բայց նույն Շավարշ Քոչարյանին դավաճանության մեջ էին մեղադրում, որ կեղտոտ սպիտակեղենը հանում է դուրս եւ այլն կամ օդակայանում «Դավաճան» պաստառներով էին դիմավորում:

-Բայց ես չեմ կարող 2մլն կամ 3 մլն հայերի արածների կամ ասածների համար պատասխան տալ այն պատճառով, որ ես իշխանության մեջ եմ եղել: Ես կարող եմ պատասխանել իմ արածների եւ ասածների համար: Այո, ես պատվիրակության ղեկավարն էի, բայց այդ ամենն անում էին ինչ-որ մարդիկ, թեեւ ես ինքս միշտ համարել եմ, որ հայրենասիրությունը Ստրասբուրգում ելույթ ունենալը չի, այլ աշխատելը թերությունները վերացնելու ուղղությամբ:

Զրուցեց Դիանա Մարոկսյանը