Բացել լրահոսը Փակել լրահոսը
A A

Նրանց համարում են կորած մարդիկ (տեսանյութ)

Հասարակություն
9c51527086f07eddaedc4604190b08bf

Օրենքի այն կետը, ըստ որի ցմահ դատապարտյալները պատժի 20 տարին կրելուց հետո կարող են դիմել վաղաժամկետ ազատ արձակման իրավունքից օգտվելու համար, ձեւական բնույթ է կրում։ Այսօր «Մեդիա Կենտրոն»-ում կազմակերպված քննարկման ժամանակ հայտարարեց Հայաստանի Հելսինկյան կոմիտեի նախագահ Ավետիք Իշխանյանը։

«Հասարակության մեջ եւ հատկապես իշխանության վերաբերմունքը մասնավորապես ցմահ ազատազրկվածների նկատմամբ անմարդկային են եւ իշխանությունները նրանց համարում են կորած մարդիկ»,- նշեց իրավապաշտպանը։

Այսօր Հայաստանում 104 ցմահ բանտարկյալ կա։ Նրանցից 3-ը հատել են պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու համար դիմելու շեմը, սակայն հանձնաժողովը 2-ի դիմումը մերժել է, իսկ մեկինը՝ հետաձգել։

Ցմահ դատապարտյալների հարցերով քաղաքացիական նախաձեռնության անդամ Զարուհի Մեժլումյանին զարմացնում է դիմումը հետաձգման պատճառը. ցմահ դատապարտյալը տուժողի կողմին չի վճարել անհրաժեշտ գումարը։

«Եթե ոչ 24, ապա 23 ժամ նրանք փակված են։ Նրանք չեն կաորղ վերադարձնել պարտքը, նրանք նույնիսկ չգիտեն, թե ինչ է համակարգիչը։ «Նուբարաշեն» ՔՀԿ-ում 3 ուսանողներ կան, որոնք օրեկան 2 ժամով կարողանում են օգտվել համակարգչից։ Այդ համակարգիչներն էլ բերվել են դրսից»,- նշեց նա։

Մարդու իրավունքների պաշտպանի խորհրդական Երանուհի Թումանյանցն էլ ավելացրեց, որ խնդրի վերաբերյալ պաշտպանը հանդես կգա հայտարարությամբ։ Պաշտպանը առաջարկել էր այս դրույթը, որ այն անձինք, ովքեր հանցագործությունը կատարել են 18-ից 25 տարեկանում, չեն կարող ցմահ դատապարտվել։

ԱԺ-ն, սակայն հարցի քննարկումը հետաձգել է մինչեւ 2014 թ-ը։ Քանի որ Արդարադատության նախարարությունը հայեցակարգ է մշակում։

Ավետիք Իշխանյանը նշում է, որ երբ ԱԺ-ի խմբակցությունների հետ հարցը քննարկվել է, որեւէ մեկը դեմ չի եղել. «Դա կարող էր ընդունվել եւ հետո նոր «Քրեական օրենսգիրք»-ը փոփոխվեր, այնտեղ մարդկանց ճակատագրեր են, եւ այստեղ տեղի ունեցավ քաղաքական խնդիր։ Նախաձեռնության քննարկումը հետաձգվեց, քանի որ ներկայացրին ԲՀԿ -ի պատգամավորները, միգուցե միասին ներկայացնեին, չմերժվեր»։

Ավետիք Իշխանյանի խոսքերով՝ այսօր միակ մեծ խնդիրն այն է, որ դատարանները երբեք չեն ընդունում իրենց սխալները եւ բացառում են դրանք։ Իսկ երկրում արդարացման դատավճիռները կազմում են 1 տոկոս։