Սիրիայի կողմից Աբխազիայի անկախության ճանաչումը չի ուրախացնում ժողովրդին
Սիրիան ճանաչեց Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի անկախությունը:
Այս մասին հայտնի դարձավ նախօրեին տեղի ունեցած Աբխազիայի, Հարավային Օսիայի և Սիրիայի դեսպանների եռակողմ հանդիպումից հետո:
Նորությունը գուցե ուրախալի է Աբխազիայի իշխանությունների համար, սակայն այն միանշանակ չի ընդունվում հասարակ քաղաքացիների կողմից:
Աբխազիայի և Վրաստանի համար սահման հանդիսացող Օրսանտիա գյուղում այսօր ապրում են մի շարք փախստականներ, ովքեր պատերազմի տարիներին եկել են Վրաստան և այլևս չեն կարողանում հետ վերադառնալ իրենց հայրենիք, քանի որ միակ սահմանը` Ինգուրի գետի կամուրջը, մի քանի տարի է`փակ է աբխազական հատվածի կողմից: Այն այժմ հսկում են ռուս սահմանապահները.
«Մենք նույն ժողովուրդն ենք, տարիներով կողք կողքի խաղաղ ապրել ենք, իսկ հիմա ստիպված թշնամացել ենք, ավելի ճիշտ, թշնամացրել են: Սա պարզապես խաղ է իշխանությունների համար», պատմում է Օրսանտիա գյուղի դպրոցի ուսուցչուհի Էլիսո Չիկվատիան:
Վրաստանի սահմանը բաց է Աբխազիայի բնակիչների համար: Նրանք պարբերաբար գալիս են, ապրանքներ գնում, Վրաստանում ավելի էժան է, և հետ վերադառնում: Սակայն վրացիների մուտքը Աբխազիա բացարձակապես արգելված է: Անգամ պատահաբար այնտեղ հայտնվելու պարագայում, նրանք ստիպված են մեծ գումարներ մուծել: Եթե ընտանիքն աղքատ է, գումար չունի պատանդի դիմաց, այն հավաքվում է գյուղական համայնքի կողմից:
Ստեղծված իրավիճակն ավելի բարդացավ, երբ 2016 թվականին փակվեց երկու տարածքները միմյանց կապող միակ օղակը` Ինգուրի գետի կամուրջը:
Աբխազիայի քաղաքացիները միանշանակ չեն ընդունում իրենց անկախացումը, քանի որ կարծում են, որ այն հղի է մի շարք մարտահրավերներով.
«21-րդ դարն է դրսում, ինչ սահմանների մասին է խոսքը: Իրավիճակը պետությունների քաղաքական երկխոսության արդյունքն է, մենք պարզապես խամաճիկներ ենք ինքներդ էլ լավ գիտեք՝ ում ձեռքում». ընդգծում է Աբխազիայի քաղաքացի Ռոբերտը:
Հիշեցնենք, որ չնայած 26 տարի է անցել վրաց-աբխազական պատերազմից, պետությունների սահմանները շարունակում են մնալ փակված: Տարածաշրջանում, թեև բացակայում է զինված հակամարտությունը, մարդիկ շարունակում են ապրել լարված և սոցիալական ծանր իրավիճակում:
Սահմանի փակման պատճառով նրանք չեն կարողանում անցնել մյուս կողմ, հանդիպել հարազատներին.
«Աբխազական տարածքում քույրս էր մահացել, չէի կարողանում գնալ և մասնակցել հողարկավորության արարողությանը, ինչներիս է պետք այս ամենը» պատմում է Օրսանտիա գյուղի դպրոցի երաժշտության ուսուցիչը, ով մի քանի տարի է` ապրում է հայրենիքից հեռու:
Ի դեպ, Աբխազիայի անկախությունը, Սիրիայից բացի ընդունել են նաև Ռուսաստանը, Նիկարագուան, Վենեսուելան և Նաուրան:
